Tussen 0 en +2

in-iedere-vrouw

“In iedere vrouw is een meisje gestorven, en in iedere man een jongetje”. Het zijn woorden van Koolhaas, de laatste die ik lees voordat ik mijn oordoppen in doe. Marc, de bovenbuur, is nogal een woeler. Bij de minste beweging kraakt zijn bed, dat pal boven het mijne staat. Ik weet niet veel van hem. Dat hij uit Limburg komt. Dat hij tegen de zeventig moet zijn. Dat hij hartpatiënt is, en een pacemaker heeft. Eén keer heb ik hem gezien, zo’n drie maanden geleden. Sindsdien alleen zijn zoon. Een stuk jonger dan Marc, een stuk ouder dan mij. Ik vraag me af of hij bij zijn vader woont. We kruisen geregeld in de gang. Praten doen we niet.

Voor mijn gevoel ben ik nog niet lang ingedommeld, wanneer ik alweer wakker schrik. Mijn kamer kleurt blauw van sirenes. Ik hoor vaag geroep, vermoed paniek. In een reflex trek ik mijn oordoppen uit. Limburgse flarden -de zoon- klinken tussen de stem van een defibrillator door. “Raak de patiënt niet aan. Schok wordt toegediend.” Mijn hart raast. Ambulanciers rennen tussen 0 en +2, ijlings langs mijn deur. Zonder het te merken ben ik rechtgesprongen. De situatie is kraakhelder. IJsberend probeer ik me rustig te houden. Mijn gedachten schieten weg naar nieuwjaar. Een vriend had mijn geweten aangesproken. Of ik goede voornemens had. Nee. Niet meer dan anders. Hij zou stoppen met roken, had hij beloofd. Oké oké, had ik bij wijze van toegift gezegd. De buren dan. Ik zou socialer zijn, te beginnen bij Marc en zijn zoon. Dichter bij huis kon het niet.

Dat was drie weken geleden. Plots kleven ze aan mijn huid. Plots voelt Marc, ergens ver van de wereld, akelig dichtbij. Plots trekt zijn zoon, snakkend naar leven, mijn lucht weg uit de gang. Hij is verward, ontzet, verloren. Ik wil iets doen, maar ben verlamd. Ik wil iets doen verdomme. Ik hoor hier niet te zijn, voel me een indringer in mijn eigen huis. Maar ik ben hier nu, dus laat me iemand zijn.

Een uur lang stommelt en bibbert de wereld, terwijl Antwerpen zachtjes slaapt. Een uur lang verzin ik mezelf een rol. Dan trekt het blauw de straat uit en barst het huis van leegte. “Ja?” Hij is er nog. De zoon telefoneert vanuit de hal. Ik zet mijn deur op een kier, voel een snijdende kou. “Ze zijn weg. Nee, ik niet. Op de gang. Ik ga hier wachten. Ik ga echt niet alleen terug naar boven nu. Nee, er is hier niemand, wie zou hier moeten zijn dan?” Ik slik. Ik ben er! Ik ben er! Laat mij er zijn!

Nog tien lange minuten ga ik voort met niet bestaan. Het ondraaglijke wachten is dodelijk voor twee. Dan beweeg ik, tegen mijn eigen verwachtingen in. Het is zijn onophoudelijk kreunen wat me de trap af zuigt. Daar staat een jongetje naast de deur, hoofd op zijn borst. “Hey. Kan ik iets doen?” Het ontsnapt me ongemakkelijk. “Nee. Ik heb mijn broerke gebeld. Alleen durf ik niet naar boven nu.”  Ik moet méér, ik heb nog niet genoeg, kan nooit genoeg…. “Je kan ook bij mij wachten? ’t Is zo koud hier…. Of ik kan thee voor je zetten?” Toe dan, kom bij mij binnen. Alsjeblieft, drink een kop thee. Of wacht, wil je dat ik mee naar boven loop?  Ik zal je hand vasthouden. En ik heb een schouder, als je wil huilen. “Nee. Als ik iets nodig heb, kom ik wel kloppen.” Ik druip af, sluit mijn deur. In het midden van mijn kamer staat een heel klein meisje. Ze heeft een pijntje aan haar hart en het is haar eigen schuld. Dikke bult.

Wat had ik dan gedacht? Dat ik ineens de held kon zijn, na weken tussen muren? Ik ril. Voel plots hoe koud ik ben. Ik kruip onder mijn dons, niet van plan te slapen. En daar lig ik, onbewogen. Elk kreuntje van de zoon trekt mij aan mijn oor. Samen wachten we op zijn broerke. Maar dan toch zak ik weg, zink ik in een diepe slaap. Mijn oordoppen liggen naast me, op het boek van Koolhaas. In iedere vrouw is een meisje gestorven, en in iedere man een jongetje.

Advertenties

2 gedachtes over “Tussen 0 en +2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s