De kater komt

ik heb gedanst op de aarde
samen met miljoenen
in een klaterend gelag
een roes van beats
miljarden per minuut
ik heb gesprongen en ik sprong
met een pil tegen de pijn
ik kreeg een regenboog cadeau

en de aarde maar loeien
en wij maar dansen, haar sirene
ons geweten verdunnend met bier
tot de scheuren in ons hoofd
stilte braakten
daar waar stilte niet bestond
niet eens een naam had
zelfs geen woord was

in mijn been bonkt nu de slaap
in boter zal ik rusten
terwijl zij zullen ontwaken
het licht aandoen
dat wij hebben gedoofd
met stoffers en blik
en heel veel water
redden wat er te redden valt

maar nooit genoeg water
om deze brand te blussen
nooit genoeg meer
om de aarde te lessen
leep lieten wij hen
-gelukkig- onze tranen
ze zijn nog te jong
om niet te kunnen huilen

met die laffe hoop
raap ik mijn blikken bij elkaar
en ga
met mijn verzuurde lijf
mijn houdbaarheid voorbij

laos4

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s