En nu ga ik

En nu ga ik, mama.

Ik heb mijn rugzak al gepakt. Natuurlijk zit erin wat jij erin zou stoppen, maar ik deed het zelf, goed hè? Met een brooddoos met een koekje voor als alles op is en een doekje voor mijn pootjes als het kleeft. En fruit want dat is goed voor mij, goed van mij he mama. En een trui voor als ik koud ben en een klein beetje papier zodat ik schrijven kan van groetjes daar, ik mis je maar het is wel goed. Goed hè mama? Ben je trots?

Zo, nu ga ik echt.

Ik zal je zeggen hoe het moet: jij zegt dat het tijd is nu. Dat ik al groot en flink. Ons nestje te klein en de wereld zo groot. Dat je me vleugels hebt gegeven, dat het goed is, dat ik moet.  En dat jij blijft. Ik huil dan en jij zalft. Ik klamp me vast jij trekt je los, je zegt dat ik er klaar voor ben. Je zegt: het is echt goed. Misschien een beetje triest, maar goed. Ja, dat zeg je me.

Wat zeg je me? Ik hoor je niet, wat doe je nu mama? Hoor ik dat je van me houdt en je me missen zal, dat je een beetje zus en zo, of ik het wel, dat je niet weet, of het dan wel of niet… Wat kijk je mama? Huil je nu? Je mag niet, nee, niet zeggen dat je van me houdt… Niet nu. Wat doe je nu? Nee, ook niet op een briefje, niet onderin mijn tas verstopt. Wat moet ik daar dan mee? Oh lieve, lieve, mama. Besef je wel hoeveel dat weegt? Begrijp je wel? Dat jij niet in mijn rugzakje, dat ik echt ver moet vliegen? Ik kan jou toch niet dragen, ik kan toch niet bij elke slag jij drukkend op mijn schouder? Jij weet toch dat, jij blijft toch hier, dat zei je toch? Het tijd is voor mij nu? Ons nest te klein en ik al groot? Dat heb je me verteld toch net? Dat van die vleugeltjes, dat ik het kan? Dat heb ik toch gehoord?! Dat jij al lang genoeg voor mij dat jij te lang voor mij! Je moest het me vertellen!

Ik zal het je vertellen! En nee, niet met een kopje thee, gezellig, jij met ons getwee, er heerlijk bij gaan zitten. Ik zal je zeggen hoe het zit. Ik zeg je dat ik ga omdat het moet. Omdat het nest te klein, omdat ik op jouw eieren loop die strakjes zullen breken. En dat jij dan je poten snijdt maar fluistert dat het goed is, omdat het voor jou altijd goed is. Kan jij wel eens bóós zijn, ja?! Kan jij ook eens normáál misschien?! Ik zal je pikken tot je breekt en nog en nog maar nog en nog zal je het pikken. Ik zal je krijsen totdat en spuwen totdat en schudden totdat en slaan totdat…

Dat ik dus nu maar ga, mama. Ik ga dan dus. Dat ik ga. Daag.

en-nu-ga-ik-mama

Advertenties

Een gedachte over “En nu ga ik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s