Vijf leugens die ik wel zou willen geloven:

Dat is hier precies Alice in Wonderland. Zeven onmogelijke dingen nog voor het ontbijt.

Alice in Wonderland. Dat is met voorsprong mijn nummer één. Ik zou graag willen geloven dat Alice, en dan vooral de wereld van Alice, echt is. Misschien geloof ik het zelfs al. Maar Alice ís geen leugen. Ze is een verzinsel. Sprookjes zijn geen leugens.

Ik zoek een leugen die ik graag zou willen geloven. Ik zoek een leugen. “Ik heb nog nooit gelogen.” Dat is een leugen. En een die ik maar al te graag zou willen geloven. Want als ik nog nooit gelogen heb, is alles wat ik ooit gezegd heb, waar. “Er groeit een olijfboom op mijn hoofd.” Zo. Niet gelogen. Echt waar. Dat zou ik graag geloven.

  1. Alice
  2. Alles wat ik zeg, is echt.
  3. Alle leugens rond Sinterklaas. Wat zou ik ze graag geloven.
  4. Melk is goed voor elk

Dat is niet zo, dat van die melk. Ze zéggen het wel: melk is gezond. Dat zeggen ze omdat ze ooit van hun overschotten af wilden. “MELK IS GOED VOOR ELK!”, klonk het overal, en mensen gingen massaal melk kopen en drinken en bezingen. Ik wil niet geloven dat melk goed is omdat ik van melk hou, ik wil geloven dat melk goed is omdat ik van mensen hou. En als het waar is, is het geen leugen en dus geen truukje om mensen om de tuin te leiden. Dan zou ik opnieuw geloven dat de industrie en de farmacie en de overheid goede bedoelingen met ons hebben. Dat ze ons alleen willen verkopen wat goed voor ons is. Nee, niet eens willen verkopen. Ze willen alleen dat het goed met ons gaat, los van enig winstoogmerk. Ja, dat wil ik geloven. Want als ik het geloof, is het waar. Dat heb ik geleerd.

  1. Alles wat ik geloof, is waar.

Als ik dát geloof, is alles mogelijk. Laat ik beginnen met zeven onmogelijke dingen voor het ontbijt. Laat ik beginnen met Alice. Alles begint altijd met Alice.

En nu?

tek.png

Nu zoek ik iemand die mijn leugens wil geloven. Zelf kan ik het niet meer. Ik heb ze verzonnen, bedacht, gefantaseerd. Maar soms zijn ze zo mooi. Soms zou ik willen dat ze ergens, op een verre plek, echt bestaan. En dan wil ik dat iemand dat weet. Wil jij die iemand zijn? Dan vertel ik je hoe een vrouw –ik liefst- iets heel heldhaftigs heeft gedaan. Of nee, iets heel normaals, maar toch mooi. En dan is het plots echt. Even heldhaftig en even mooi als hoe ik het verzonnen had, maar 100 % echt voor jou.

Wil jij in de wereld van mijn leugens leven? Het is er heel erg zacht, dat beloof ik je. In de wereld van mijn leugens ben ik de grootste engel. Tegelijk doe ik de stoerste dingen. Ik moet je wel behoeden. Er leven monsters, en woeste vijanden, en ook kaboutertjes die met mijn spullen zijn gaan lopen. En in de wereld van mijn dromen gebeuren heel veel accidenten waar ik niets aan kan doen maar die maken dat ik overal te laat op het toneel verschijn. Er zijn woorden die niet uitgesproken zijn omdat ze anders iemand pijn zouden doen. En de wereld van mijn leugens is ook heel inconsequent. Volstrekt onlogisch en onsamenhangend. Maar ik ben er. In de liefste versie van mezelf. Onkreukbaar. Onschendbaar. Loepzuiver. Perfect. En doodsaai.

Wil jij in de wereld van mijn leugens wonen? Hij bestaat hoor. Echt. Geloof je het al? Ga maar vast.

Ik blijf wel hier.

(Deze tekst ontstond tijdens een oefening “impulsschrijven” op een schrijfdag bij Pauline Mol.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s